Kelpies

 a kavalo dil aquo

(Loch na Beiste) · v1

Nia skolo sendis ni a la nord-westo di Skotia. La autobuso haltis che Mellon Udrigle, e ni marchis a Loch na Beiste. La cielo esis griza; la vento portis salo del maro. La instruktisto dicis: du hori por fotografar e manjar.

Kirsty esis apud me, qual sempre. Mea jupo ne esis rozea. El dicis ke puerino sen rozeo esas puerino sen beleso, e ke mea hararo semblas nesto. Omni ridis. Me ne parolis. Mea notolibro esis en mea posho, qual sempre.

Pose me vidis la kavalo. Ol stacis apud la rivo, sur la herbo, e nulu altra vidis ol. Ol esis blanka, kun longa hari e richa harneso. Kavalo ne regardas puerino. Ma ol regardis me.

Me savis quo ol esis. En mea notolibro esis la historio di 1850: olda homi di la Libera Eklezio vidis la bestio en ica lago, qual granda batelo kun sua kilo adsupre. Li dicis ke ol esis la each-uisge, la kavalo dil aquo. Sinioro Bankes venis kun pumpilo e fer-tubi, sur sua yato Iris. Il probis sicigar la lago, ma la rivereto plenigis ol itere, plu rapide kam la pumpilo povis vakuigar ol. Do li versis dek-e-quar bareli de varma kalko aden la sola profunda truo. La bestio ne aparis. Nulu trovis ol.

E me memoris la cetera fakti. Kande la each-uisge vidas aquo, lua pelo glutinas. Ol portas onu a la maxim profunda loko. Ol manjas omno, ecepte la hepato, qua flotacas. La lokala poplo dicis pri la chaso di 1850: gnothach cam, afero kurva. Car la sioro havis un okulo, la tinkero havis un okulo, e mem la kavalo di la pumpilo havis un okulo.

Kirsty vidis la kavalo. El klamis: "Ol esas mea!" El kuris vers ol. Omni kuris vers la kavalo. Nur me kuris vers Kirsty. El iris a la beleso. Me savis quo ol esis.

Me klamis: "Ne tuchez ol!" El turnis su, ridante. "Tu esas jaluza", el dicis, "pro ke ol ne esas rozea." La kavalo ne movis su. Ol atendis.

El extensis sua manuo. Kande elua fingri tucheis la hari, li glutineskis a elua fingri. El ridetis un instanto. La kavalo marchis aden la lago. El klamis. Ol tiris elu aden l'aquo, vers la profunda truo. Me kaptis elua brakio per ambe mea manui e tiris. Me falis sur la herbo, ma me ne lasis el.

E la kavalo turnis sua kapo, e me vidis ke ol havis un okulo.

La instruktisto klamis de la voyo, e la homi kuris vers ni. La kavalo regardis la multa okuli, e lasis el. Ol marchis aden la lago, lente, til ke l'aquo kovris ol. Ol ne riaparis.

Kirsty ploris. La instruktisto dicis: "Kavalo eskapis de la farmo che Mellon Udrigle." La policisto skribis to en sua kayero. La docisti dicis la sama. Nulu volis questionar. Ma la policisto ne konocis la historio di 1850. Kirsty konocis ol.

En la autobuso el sidis apud me. El ne parolis. Pose el dicis: "Quo esis ol?" Me dicis: "La sama kavalo quan li chasis en 1850. La kavalo dil aquo." El dicis: "Kad ol retrovenos?" Me dicis: "Ol sempre esas ibe. Ol esas la lago."

Ni dicis ico a nulu. Nur ni savas ke la historio en la libro ne finis. En 1850 li ne trovis ol. Ni ne serchis. Ol trovis ni.

Ye nokto me skribis en mea notolibro, sub la historio di 1850: "Ol trovis ni. La pagino ne esas finita."

Sent from Proton Mail for Android.

La kavalo dil aquo

(Loch na Beiste) · v1

Nia skolo sendis ni a la nord-westo di Skotia. La autobuso haltis che Mellon Udrigle, e ni marchis a Loch na Beiste. La cielo esis griza; la vento portis salo del maro. La instruktisto dicis: du hori por fotografar e manjar.

Kirsty esis apud me, qual sempre. Mea jupo ne esis rozea. El dicis ke puerino sen rozeo esas puerino sen beleso, e ke mea hararo semblas nesto. OLa kavalo dil aquo

(Loch na Beiste) · v1

Nia skolo sendis ni a la nord-westo di Skotia. La autobuso haltis che Mellon Udrigle, e ni marchis a Loch na Beiste. La cielo esis griza; la vento portis salo del maro. La instruktisto dicis: du hori por fotografar e manjar.

Kirsty esis apud me, qual sempre. Mea jupo ne esis rozea. El dicis ke puerino sen rozeo esas puerino sen beleso, e ke mea hararo semblas nesto. Omni ridis. Me ne parolis. Mea notolibro esis en mea posho, qual sempre.

Pose me vidis la kavalo. Ol stacis apud la rivo, sur la herbo, e nulu altra vidis ol. Ol esis blanka, kun longa hari e richa harneso. Kavalo ne regardas puerino. Ma ol regardis me.

Me savis quo ol esis. En mea notolibro esis la historio di 1850: olda homi di la Libera Eklezio vidis la bestio en ica lago, qual granda batelo kun sua kilo adsupre. Li dicis ke ol esis la each-uisge, la kavalo dil aquo. Sinioro Bankes venis kun pumpilo e fer-tubi, sur sua yato Iris. Il probis sicigar la lago, ma la rivereto plenigis ol itere, plu rapide kam la pumpilo povis vakuigar ol. Do li versis dek-e-quar bareli de varma kalko aden la sola profunda truo. La bestio ne aparis. Nulu trovis ol.

E me memoris la cetera fakti. Kande la each-uisge vidas aquo, lua pelo glutinas. Ol portas onu a la maxim profunda loko. Ol manjas omno, ecepte la hepato, qua flotacas. La lokala poplo dicis pri la chaso di 1850: gnothach cam, afero kurva. Car la sioro havis un okulo, la tinkero havis un okulo, e mem la kavalo di la pumpilo havis un okulo.

Kirsty vidis la kavalo. El klamis: "Ol esas mea!" El kuris vers ol. Omni kuris vers la kavalo. Nur me kuris vers Kirsty. El iris a la beleso. Me savis quo ol esis.

Me klamis: "Ne tuchez ol!" El turnis su, ridante. "Tu esas jaluza", el dicis, "pro ke ol ne esas rozea." La kavalo ne movis su. Ol atendis.

El extensis sua manuo. Kande elua fingri tucheis la hari, li glutineskis a elua fingri. El ridetis un instanto. La kavalo marchis aden la lago. El klamis. Ol tiris elu aden l'aquo, vers la profunda truo. Me kaptis elua brakio per ambe mea manui e tiris. Me falis sur la herbo, ma me ne lasis el.

E la kavalo turnis sua kapo, e me vidis ke ol havis un okulo.

La instruktisto klamis de la voyo, e la homi kuris vers ni. La kavalo regardis la multa okuli, e lasis el. Ol marchis aden la lago, lente, til ke l'aquo kovris ol. Ol ne riaparis.

Kirsty ploris. La instruktisto dicis: "Kavalo eskapis de la farmo che Mellon Udrigle." La policisto skribis to en sua kayero. La docisti dicis la sama. Nulu volis questionar. Ma la policisto ne konocis la historio di 1850. Kirsty konocis ol.

En la autobuso el sidis apud me. El ne parolis. Pose el dicis: "Quo esis ol?" Me dicis: "La sama kavalo quan li chasis en 1850. La kavalo dil aquo." El dicis: "Kad ol retrovenos?" Me dicis: "Ol sempre esas ibe. Ol esas la lago."

Ni dicis ico a nulu. Nur ni savas ke la historio en la libro ne finis. En 1850 li ne trovis ol. Ni ne serchis. Ol trovis ni.

Ye nokto me skribis en mea notolibro, sub la historio di 1850: "Ol trovis ni. La pagino ne esas finita."mni ridis. Me ne parolis. Mea notolibro esis en mea posho, qual sempre.

Pose me vidis la kavalo. Ol stacis apud la rivo, sur la herbo, e nulu altra vidis ol. Ol esis blanka, kun longa hari e richa harneso. Kavalo ne regardas puerino. Ma ol regardis me.

Me savis quo ol esis. En mea notolibro esis la historio di 1850: olda homi di la Libera Eklezio vidis la bestio en ica lago, qual granda batelo kun sua kilo adsupre. Li dicis ke ol esis la each-uisge, la kavalo dil aquo. Sinioro Bankes venis kun pumpilo e fer-tubi, sur sua yato Iris. Il probis sicigar la lago, ma la rivereto plenigis ol itere, plu rapide kam la pumpilo povis vakuigar ol. Do li versis dek-e-quar bareli de varma kalko aden la sola profunda truo. La bestio ne aparis. Nulu trovis ol.

E me memoris la cetera fakti. Kande la each-uisge vidas aquo, lua pelo glutinas. Ol portas onu a la maxim profunda loko. Ol manjas omno, ecepte la hepato, qua flotacas. La lokala poplo dicis pri la chaso di 1850: gnothach cam, afero kurva. Car la sioro havis un okulo, la tinkero havis un okulo, e mem la kavalo di la pumpilo havis un okulo.

Kirsty vidis la kavalo. El klamis: "Ol esas mea!" El kuris vers ol. Omni kuris vers la kavalo. Nur me kuris vers Kirsty. El iris a la beleso. Me savis quo ol esis.

Me klamis: "Ne tuchez ol!" El turnis su, ridante. "Tu esas jaluza", el dicis, "pro ke ol ne esas rozea." La kavalo ne movis su. Ol atendis.

El extensis sua manuo. Kande elua fingri tucheis la hari, li glutineskis a elua fingri. El ridetis un instanto. La kavalo marchis aden la lago. El klamis. Ol tiris elu aden l'aquo, vers la profunda truo. Me kaptis elua brakio per ambe mea manui e tiris. Me falis sur la herbo, ma me ne lasis el.

E la kavalo turnis sua kapo, e me vidis ke ol havis un okulo.

La instruktisto klamis de la voyo, e la homi kuris vers ni. La kavalo regardis la multa okuli, e lasis el. Ol marchis aden la lago, lente, til ke l'aquo kovris ol. Ol ne riaparis.

Kirsty ploris. La instruktisto dicis: "Kavalo eskapis de la farmo che Mellon Udrigle." La policisto skribis to en sua kayero. La docisti dicis la sama. Nulu volis questionar. Ma la policisto ne konocis la historio di 1850. Kirsty konocis ol.

En la autobuso el sidis apud me. El ne parolis. Pose el dicis: "Quo esis ol?" Me dicis: "La sama kavalo quan li chasis en 1850. La kavalo dil aquo." El dicis: "Kad ol retrovenos?" Me dicis: "Ol sempre esas ibe. Ol esas la lago."

Ni dicis ico a nulu. Nur ni savas ke la historio en la libro ne finis. En 1850 li ne trovis ol. Ni ne serchis. Ol trovis ni.

Ye nokto me skribis en mea notolibro, sub la historio di 1850: "Ol trovis ni. La pagino ne esas finita."